De bestaande structuren van ongelijkheid moeten op alle lagen veranderen; in de haarvaten van de wijk, maar ook politiek-bestuurlijk. En dat moet niet kortstondig, maar duurzaam zijn. Onze projecten met uiteenlopende partners zijn onze manier om dat te realiseren.
BRENG ONS BESTAAN IN BALANS
De Bestaansbalans is een pleister en een aanklacht tegen het bijstandssysteem. Samen met de gemeente Utrecht geven we 350 mensen in de bijstand een buffer van €1000 — een kleine, maar belangrijke stap richting bestaanszekerheid. Tegelijk leggen we bloot hoe het huidige systeem mensen gevangen houdt in onzekerheid. We bouwen aan iets groters: structurele verandering van de bijstand.
Met de Bestaansbalans willen we laten zien wat er mogelijk is als je mensen met vertrouwen en ruimte benadert. Het project biedt niet alleen tijdelijke verlichting, maar ook een voorbeeld van hoe het anders kan. We streven naar landelijke beleidsverandering die bestaanszekerheid wél centraal stelt. Zo proberen we een nieuwe norm te stellen.
Met de steun van meer dan duizend donateurs haalden we €350.000 op om het project mogelijk te maken. De eerste buffers zijn inmiddels uitgedeeld. Daarmee maken we zichtbaar wat er gebeurt als solidariteit de basis vormt van beleid. Daarnaast komt er gedurende het jaar ook een reisgezelschap samen om ervaringen te delen, te leren en samen te werken aan alternatieven voor een waardige bijstand. De eerste reisbijeenkomst is op 19 januari 2026.
We bouwen verder aan een beweging waarin mensen samen opkomen voor waardigheid. De Bestaansbalans is daarin een tastbaar begin, maar geen eindpunt. We blijven werken aan systeemverandering, zodat het bijstandssysteem mensen ondersteunt in plaats van belemmert. Wat nu een uitzondering is, moet straks vanzelfsprekend zijn.
EEN NIEUW NARRATIEF
In de documentaireserie Opgroeien met Tegenwind, is te zien hoe bestaansonzekerheid het dagelijks leven van gezinnen tekent. Mensen leven continu onder druk: ze moeten keuzes afwegen, omgaan met controle en leren vertrouwen op hulp, zelfs wanneer eerdere ervaringen daar weinig aanleiding toe gaven. Ook kinderen dragen de gevolgen van deze ongelijkheid. Naar aanleiding van de docuserie organiseren we een landelijk impacttraject waarin we samen onderzoeken hoe we structurele en intergenerationele ongelijkheid kunnen aanpakken en werken aan een samenleving waarin iedereen waardig kan leven. Het traject is losstaand, maar aanvullend op de docuserie en ontworpen i.s.m. Stichting een van de jongens, BNNVARA en FNO voor Kansen.
We moeten breken met het narratief dat zegt dat armoede iets is waar je je ‘uit moet vechten’. De echte vraag is: hoe creëren we een samenleving die voor iedereen leefbaar is? Hoe draagt het verhaal dat we (door)vertellen bij aan de positie van ouders in armoede en wat leert het hun kinderen over waardigheid, schuld en verantwoordelijkheid? Dit onderzoeken we samen tijdens onze meetups, workshops en reisgezelschappen. Daar oefenen we met het doorbreken van structuren van ongelijkheid en met het verbeelden van een andere ordening: een samenleving waarin ieder mens – kind én volwassene – waardig kan bestaan.
We organiseren acht landelijke meetups: in Utrecht op 17 februari, in Tilburg op 26 februari, in Zwolle op 3 maart, in Schiedam op 12 maart, in Roermond op 19 maart, in Groningen op 24 maart, in Amsterdam op 26 maart en in Arnhem op 31 maart. Tijdens deze meetups leggen we de kunstmatigheid van armoede bloot, tegenover de diepe, vaak onzichtbare sporen die zij van generatie op generatie nalaat. We onderzoeken onze eigen positie en verantwoordelijkheid, de rol van macht en instituties, en de verhalen die ongelijkheid niet doorbreken maar juist telkens opnieuw bevestigen. Misschien denk je: gaan we wéér eindeloos praten, zonder tot concrete oplossingen te komen? Wij willen iets anders: niet denken, maar voelen wat we normaal zijn gaan vinden. Niet opnieuw oplossingen produceren, maar onszelf bevragen. Je bent van harte welkom. Of je nu binnen dit domein werkt of niet. Of je je herkent in deze woorden, of juist weerstand voelt. Ga naar Actueel voor meer informatie en om je aan te melden.
We strijden voor een samenleving waarin beleid ouders niet langer onder druk zet, in hokjes dwingt of herleidt tot dossiers, cijfers of ‘gevallen’. Een samenleving waarin menselijkheid geen bijzaak is, maar het vertrekpunt. Waar kinderen niet meer hoeven mee te maken dat hun ouders zich voortdurend moeten verantwoorden terwijl ze navigeren door het systeem van toezicht en ondersteuning. Vanuit die gezamenlijke erkenning kunnen we weigeren oude verhalen door te vertellen, en samen een andere werkelijkheid leven.
DROMEN ALS EEN VORM VAN VERZET
In 2026 start er een nieuw reisgezelschap: Dromenland als bezet gebied. Twaalf vrouwen heroveren hier de ruimte die door structuren van ongelijkheid is ingenomen. Voor vrouwen met een hoofddoek, zonder Nederlands diploma of alleenstaande moeders, is ‘dromen’ vaak bezet gebied. Schaarste, vooroordelen en systemen bepalen nu nog wiens dromen ertoe doen. Samen met een kunstenaar bouwen ze 15 maanden lang aan een nieuw landschap. Met handen, met wol en met verhalen.
We weigeren te accepteren dat dromen een luxe is; voor ons is het een politieke daad. Het doel is om de bezetting van de verbeelding te doorbreken. Door barrières zoals geldzorgen weg te nemen, creëren we de broodnodige ruimte voor de verscherping van dit thema. Samen leggen we de diepere lagen bloot en heroveren we de zeggenschap over toekomst dromen.
De eerste ontmoeting vind plaats op 2 april 2026 en bestaat uit een diverse groep vrouwen vanuit Team Toekomst/Buurttalent en Collectief Kapitaal. De vrouwen krijgen een schenking van 500.- p/m gedurende 15 maanden.
Dit reisgezelschap komt de komende 15 maanden samen, maar is meer dan een tijdelijk project. Terwijl een deel van de vrouwen hun BBL-traject doorloopt, bouwen we aan een blauwdruk voor hoe sociale zekerheid en creatieve expressie hand in hand gaan. We kijken naar een toekomst waarin dromenland niet langer bezet is, maar een gedeelde publieke ruimte waarin iedereen de middelen heeft om vorm te geven aan wat er nog niet is, maar er wel móet zijn.
