Door een besluit van de Belastingdienst moet onze aanpak even schakelen.
Verandering mogelijk maken is een zaak van de lange adem. 

onze droom

Wij hebben een droom. Een samenleving waarin iedereen een bestaanszeker leven op kan bouwen. Een solidair systeem, door iedereen, van ons allemaal en voor elkaar. Dat klinkt misschien utopisch, maar dat is het niet. Door concrete acties zien we dat het mogelijk is. Dit is wat wij geloven.

Een solidair systeem

Meer dan financieel

Om ons droombeeld te bereiken, moet het roer op veel gebieden om. We denken nu vaak vooral aan financiële hervormingen om bestaansonzekerheid te overwinnen. Aangepaste belastingen of een basisinkomen voor iedereen bijvoorbeeld en weg zijn de problemen. Dat is voor een deel waar. Maar wat daarmee niet verdwijnt, zijn onze denkbeelden over kwetsbaarheid en niet-kwetsbaarheid. Over succes en falen. Macht en zeggenschap. Eigenaarschap en bezit. Sociale en culturele denkbeelden die de kijk op onze samenleving, en de inrichting ervan, sterk bepalen. En daarmee ook onze omgang met mensen die in bestaansonzekerheid leven. Denkbeelden die, bewust of onbewust, ook jij misschien wel hebt.

Samen leven

Het blootleggen, onderzoeken en veranderen van die denkbeelden is cruciaal in de aanpak van bestaansonzekerheid. Onze samenleving is verdeeld . Ons denken en handelen is vaak gericht op het individu, in plaats van op onze onderlinge relaties. Maar wat als we juist gemeenschappelijkheid en solidariteit centraal zetten? Dan komt er ruimte voor de vraag: wie zijn wij samen? In wat voor een samenleving wíllen wij leven? En hoe kan een uitgangspunt als gemeenschappelijkheid een sleutel zijn voor het ontwikkelen van onze gedroomde samenleving?

De ander en ik

Al onze levens zijn kwetsbaar. Sommigen meer dan anderen – en niet zelden lopen deze verschillen langs de bekende lijnen van klasse, ras en gender – maar toch; leven op zichzelf is kwetsbaar zijn. Als we dat ten volle erkennen in ons gedrag, naar elkaar en onszelf, kan dat dan niet de basis zijn voor solidariteit? Niet langer ‘help’ je dan een ander omdat dat zo’n goed gevoel geeft, of omdat het een morele verplichting is. Het is fundamenteler dan dat. Je kan niet bestaan zonder de ander. Zonder hen die je voorgingen, of zij die nu naast je staan. Wij zijn iets van elkaar, ook al gedragen we ons daar niet altijd naar.

Ons voorstel

De verarming van de verbondenheid tussen mensen onderling, en de gapende kloven in de samenleving tussen kwetsbare en minder kwetsbare groepen, geven de tekortkomingen van de wereld waarin we nu leven aan. Collectief Kapitaal doet een tegenvoorstel, gestoeld op solidariteit, vertrouwen en gelijkwaardigheid. We delen, experimenteren, onderzoeken en reflecteren. Als groeiend weefsel van lokale collectieven ontwikkelen we die gedroomde samenleving, waarin we waarborgen dat iedereen de mogelijkheid heeft op een bestaanszeker leven. Doe je ook mee?